You have not added an image yet. Please upload and apply an image.

Code kattenkruid

Code kattenkruid

Doelgroep: 10 – 15 jaar.
Titel: Code kattenkruid
Schrijver: Jacques Vriens
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf
ISBN: 9789000362035
ISBN Ebook: 9789000362042

Te koop bij Bol.com

Het verhaal

Het verhaal gaat over Stijn en zijn opa. Zijn opa heeft een gemene krab in zijn lijf (kanker wordt één keer genoemd) en volgens de dokter heeft hij niet lang meer te leven. Ook met chemotherapie maakt hij weinig kans en dus heeft opa een besluit genomen: misschien gaat hij vanzelf dood, maar hij gaat niet zitten wachten tot hij langzaam in elkaar stort en eindigt als een plant. (Opa zegt dingen recht voor zijn raap!). Als het niet anders kan kiest hij voor euthanasie.
Hij heeft zijn wens opgeschreven in een brief. Daarin staat dat hij zachtjes wil wegglijden als de pijn te erg wordt. Hij verwacht dat de familie ertegen zal zijn en daarom vraagt hij Stijn om hulp. Natuurlijk gaat hij het eerst allemaal zelf proberen te regelen met zijn dokter, maar als het nodig is en hij zichzelf niet meer kan uiten en “kattenkruid” zegt, pakt Stijn de brief.

Ondertussen kijkt opa erg uit naar zijn fietstocht met Stijn. Een paar weken geleden had hij dit bedacht en hij heeft alles al geregeld voor in de meivakantie. Ze gaan samen op fietsvakantie en blijven drie dagen weg. Na het verschrikkelijke nieuws van de dokter is de familie erg bezorgd over opa. Hij is al oud en nu hij zo ziek blijkt vinden ze deze fietsvakantie geen goed idee.
Maar opa is niet tegen te houden. Hij is erg koppig en deze speciale vakantie met zijn kleinzoon wil hij zeker niet missen! Stijn en opa hebben samen een speciale band en op deze wijze kunnen ze nog eenmaal samen tijd met elkaar doorbrengen op hun manier, zonder bemoeienissen van de familie. Dit wordt gelijk hun speciale afscheid.

Ben je benieuwd naar het boek? Bekijk hier een inkijkexemplaar.

Mijn mening

Prachtig verhaal. Het verhaal heeft een beladen onderwerp en dat zie je al aan de voorkant: “Hoe mijn opa vrolijk doodging“. Mijn jongste zoontje zag de kaft van dit boek en hij vond deze uitspraak enorm vreemd. “Hoe kan je dat nou zeggen?!”, vond hij. Op deze wijze kon ik hem uitleggen wat het kan betekenen voor sommige mensen als ze ontdekken dat ze ongeneeslijk ziek zijn. Ik legde uit hoe mensen er in dit geval voor kunnen kiezen om euthanasie te plegen. Dit boek vind ik dan ook zeer geschikt om dit onderwerp bespreekbaar te maken met kinderen. De schrijver gaat zeer respectvol en voorzichtig om met het onderwerp. In het verhaal komt dan ook aan bod hoe opa van plan is dit met zijn dokter te bespreken en dat er zelfs een tweede dokter erbij gehaald zal worden. Dit proces wordt niet uitvoerig besproken, maar het biedt hierdoor wel een kans om hier dieper op in te gaan met kinderen als dat gewenst is. Op zich is deze korte uitleg in het verhaal ook wel voldoende. Achterin het boek legt de schrijver dit proces met nog iets meer woorden uit om te laten zien dat wanneer iemand voor euthanasie kiest dat helemaal niet zo gemakkelijk is en dat er een speciale wet is waarin de regels staan.
Verder houdt de schrijver er ook rekening mee dat mensen tegen euthanasie zijn (vaak vanuit hun geloof). Het verhaal gaat hier netjes mee om en brengt dit ook heel kort naar voren, maar opa laat duidelijk merken dat iedereen voor zichzelf moet weten waar hij voor kiest. Hij respecteert de mening van zijn zus, maar zijn zus zal zijn keus ook moeten respecteren.

Ik was eerst een beetje bang dat dit verhaal erg zielig zou zijn om te lezen en dat ik zelf de hele tijd aan het huilen zou zijn, maar dat is helemaal niet het geval. Het verhaal wordt zeer positief beschreven, hoewel je wel steeds merkt hoe droevig zowel opa als Stijn zijn dat ze niet meer tijd met elkaar zullen hebben. Opa wil graag meer meemaken van zijn kleinzoon en Stijn wil op zijn beurt zijn opa nog beter leren kennen en hij vindt het fijn zoals hij zijn leven nu met zijn opa kan delen. Zoals hij met zijn opa kan praten, praat hij niet eens met zijn ouders en dat is straks allemaal voorbij. Toch genieten ze duidelijk van ieder moment die ze nog samen hebben en dat is een mooie boodschap om aan kinderen over te brengen.

De fietstocht van drie dagen klinkt geweldig! Wat moet het heerlijk zijn voor een kleinkind om zo’n stoere opa te hebben die zo graag tijd met je doorbrengt. Deze tocht wordt heel mooi beschreven. Stijn en opa kunnen het enorm goed vinden samen en ze hebben veel tijd om samen te praten. Ze praten over het vroegere leven van opa en Stijn leert zelfs nieuwe dingen over zijn opa. (Ook hier zegt opa alles recht voor z’n raap, want zo vertelt hij hoe hij onder invloed van alcohol door het lint is gegaan en dit was best heftig!) Op zijn beurt vertelt Stijn dat hij verliefd is, maar dat hij heel verlegen is. Zijn opa geeft hem goed advies en leert hem om te gaan met zijn verlegenheid. Ook Stijn weet zijn opa goed advies te geven. Tijdens deze tocht groei je mee met Stijn en zie je ook het positieve effect dat hij heeft op zijn opa.

Ondertussen leef je samen mee naar het einde, want je weet dat die gaat komen. En ja bij het einde heb ik wel wat tranen moeten wegpinken, maar ook dit komt op een prettige wijze aan bod. Het is niet geschreven als tranentrekker. Het laat juist zien hoe opa en Stijn voor de laatste keer afscheid nemen en hoe opa met hulp van code Kattenkruid iets voor Stijn achter laat voor als hij verdrietig is.

recensie-exmplaar-uitgever

Dit product heb ik, ten behoeve van het schrijven van deze review, toegestuurd gekregen. Mijn ervaring is echter zo eerlijk mogelijk beschreven.

Leave a reply