Review: Grimwoud – Jennifer Killick

Waar gaat het over?

Zo is dit boek

Grimwoud is een comedy-horror voor kinderen vanaf 9 jaar. Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm, vanuit het perspectief van Angelo. De hoofdstukken zijn kort, wat het tempo hoog houdt en het boek goed leesbaar maakt voor kinderen. De schrijfstijl combineert humor en spanning: de dialogen zijn grappig en vol moderne taal, de kinderen steken ook de draak met volwassenen die denken dat ze weten hoe jongeren praten. En dan komt er weer een moment waarop je de spanning in je keel voelt.

Het leesniveau ligt rond AVI E7/M8. Het leest vlot weg voor kinderen die al goed zelfstandig lezen, maar het tempo en de korte hoofdstukken maken het ook bereikbaar voor iets jongere of wat minder geoefende lezers die van spanning houden. Dit boek past bij kinderen van 9 tot 12 jaar die van games houden, van spanning en griezelen, of die thuis zijn bij series als Stranger Things. Als voorleesboek werkt het ook heel goed: de verschillende karakters, de grappige dialogen en de spannende scènes geven een goede voorlezer veel om hoorbaar te maken.

Dit is deel 1 van een reeks. De eerste drie delen zijn in het Nederlands beschikbaar, dus als een kind dit boek leuk vindt, zijn de volgende delen er al.

Mijn review

Een absurd avontuur. Dat is het eerste wat ik dacht toen ik Grimwoud uitluisterde. Absurd, maar ook bijzonder goed uitgewerkt. Want achter al het griezelen en de humor zit een verhaal dat echt ergens over gaat.

De vier hoofdpersonages zijn geen vrienden. Ze staan zelfs tegenover elkaar als het verhaal begint. Angelo is geen typische held, hij is boos op de wereld en heeft daar een goede reden voor. Zijn familie is arm. Hij zorgt bijna eigenhandig voor zijn broertje. Na school probeert hij met klusjes genoeg te verdienen voor eten. School voelt voor hem als tijdverspilling. Hayley is de dapperste van de vier, zij gaat als eerste tot actie over en beschermt de anderen met haar snelheid en kracht. Gus en Naira vullen de groep aan, elk met hun eigen karakter en hun eigen last. Twee jongens, twee meisjes, en geen van hen past in een typisch hokje. Dat merk je aan hoe ze reageren, aan wat ze zeggen en aan wat ze verzwijgen.

Angelo houdt aan het begin iedereen op afstand. Hij zit vol wrok en wil niets met anderen te maken hebben. Dat is zijn manier om zichzelf te beschermen. Maar dan belandt hij in een situatie waarin hij de drie andere kinderen echt nodig heeft. En zij hem. Wat verandert er? Hij realiseert zich hoe vol woede hij zat en hoezeer hij daardoor iedereen op afstand hield. Hij ziet dat de drie anderen, elk met hun eigen moeilijkheden, de moeite waard zijn. Hij heeft spijt van hoe moeilijk hij het zichzelf en de mensen om hem heen heeft gemaakt. Met dit verhaal ontdek je dat je de moeilijkheden in je leven ook anders kunt aanpakken. Niet alleen en met gebalde vuisten, maar samen met mensen in wie je vertrouwen kunt hebben. Samen ben je tot veel meer in staat. Alleen val je ten prooi. Letterlijk in dit verhaal!

Wat dit boek bijzonder maakt, is de setting. Een afgesloten schoolterrein met varkens, kippen en een echt woud. Het Grimwoud. Hekken dicht. Leraar verdwenen. Een oud echtpaar dat zich erg vreemd gedraagt en het er steeds meer uitziet als de bewoners van een peperkoekhuisje. Het voelt de hele tijd alsof er meer achter zit, alsof dit een opgezet plan is. En toch blijft het lang een mysterie wat er nu precies aan de hand is. Het verhaal is sterk gebaseerd op groepsdynamiek en de schoolsetting is allesbehalve gewoon.

Het morele thema is duidelijk: vier buitenbeentjes die elkaar nodig hebben. Ze zijn onzeker en koppig in de manier waarop ze met het leven omgaan. Ze pakken hun problemen erg onhandig aan, waardoor ze allemaal in de problemen zijn gekomen. In deze situatie leer je je echte vrienden kennen. En dat zijn soms precies de mensen die je in het begin het minst verwachtte.

Het verhaal heeft duidelijk een onderwijskundige waarde. Dit boek geeft kinderen een goed voorbeeld van angst en moed, van groepsdynamiek, van vriendschap en vertrouwen, van identiteit en zelfbeeld. De vier personages verschillen sterk in temperament, achtergrond, talenten en hoe ze omgaan met problemen. Leerlingen herkennen zichzelf en dat geeft ruimte voor gesprekken: welke rol neem jij in een groep? Wat doe jij als je bang bent? Daarmee is dit boek ook ideaal voor kringgesprekken of in lessen die gaan over groepsdynamiek of weerbaarheid. Ik kijk nu al uit naar deel 2.

In het kort